|
|
|
|
HERWINNING VAN AFRIKANERVRYHEID INLEIDING ‘n Versugting
na vryheid en die daarmee-gepaardgaande stryd teen vreemde oorheersing was
deel van die Afrikaner se volkslewe sedert sy ontstaan. Sy geskiedenis is afgewissel met tye van
vryheid en tye van verknegtheid. Tans
verkeer ons weer in die verknegtheidsfase.
Daar is ook weer baie Afrikaners wat die verlange na vryheid in hulle
harte het en in die geledere van sodanige Afrikaners is daar tans ‘n
lewendige debat aan die gang oor die strategieë wat gevolg moet word om ons
vryheid te herwin. Met hierdie geskrif
probeer die BVI ‘n beskeie bydrae tot dié debat lewer. Die onderwerp sal aan die hand van die
volgende temas hanteer word: ·
Die historiese verloop van
ons vryheidstryd en die strategieë wat in die verskeie fases gevolg is. Ten einde op ‘n
ingeligte en doeltreffende strategie vir ons huidige vryheidstryd te besluit
moet ons kennis neem van die strategieë wat ons voorouers gevolg het. Daar is min volke in die wêreld wat
‘n meer intense stryd teen vreemde oorheersing as die Afrikanervolk
gehad het. ·
Die vryheidsaksies wat
tans aan die gang is. In hierdie afdeling word
die bestaande vryheidsaksies kortliks in oënskou geneem en beoordeel. ·
Voorgestelde strategieë. Gebaseer op ons historiese
ervaring en die eise wat die huidige omstandighede aan die suksesvolle
herwinning van ons vryheid stel, word strategieë aan die hand gedoen. ·
Die BVI se bydrae tot die
vryheidstryd. In hierdie afdeling word
die bydrae wat die BVI graag tot ons vryheidstryd wil lewer, kortliks
geskets. DIE
HISTORIESE VERLOOP VAN ONS VRYHEIDSTRYD
Die Afrikaner se stryd teen vreemde
oorheersing is hoofsaaklik gevoer teen die Hollanders, die Britte en die
swartes. Al hierdie magte het egter
ook in ‘n wisselende mate van meelopers uit Afrikanergeledere vir die
bereiking van hulle doelstellings gebruik gemaak en daar was tye wat die
stryd sterk op hulle gefokus was. Verskillende metodes is in verskillende fases van die stryd
gebruik. Daar is getrek, geveg en
gestem. Tydens die bewind van die
Hollandse Oos-Indiese Kompanjie (HOIK) het die koloniste, wat die gees van
die vryburgers in hulle harte gehad het eenvoudig net al verder Ooswaarts
getrek om so aan die Hollandse beheer te ontkom. Toe trek nie meer moontlik was nie, is daar
oorgegaan tot politieke aksie en die republieke van Graaff-Reinet en
Swellendam het daaruit voortgevloei.
Die eerste jare van die Britse bewind is gekenmerk deur politieke
optrede en sporadiese fisiese weerstand (Slagtersnek), maar die Groot Trek
was uiteindelik die Afrikaner se antwoord op Britse heerskappy. Met die swartes in die binneland se
bedreiging vir die Afrikaner se vryheidstrewe is daar betreklik gemaklik
langs militêre weë gehandel en twee onafhanklike Boere-republieke is
gestig. Toe die Britte in 1877 vir Die vryheidsliewende Afrikaners het egter nie by
hierdie verlies van hulle vryheid berus nie en die stigting van die Het Volk
party in Transvaal in 1904 het die politieke stryd om die herwinning van die
vryheid ingelui. Met die
totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika in 1910 is Afrikaners in die twee
voormalige republieke en die Britse kolonies van Kaapland en Natal in staat
gestel om hulle kragte te konsolideer.
Dit het egter spoedig na 1910 geblyk dat die vernaamste leiers van die
Suid-Afrikaanse Party (SAP), by name Generaal Botha en Generaal Smuts die
vryheidsideaal van die Afrikaner vaarwel toegeroep het ten einde die guns van
die Britte te wen. Dit het die eerste
fase van aktiewe stryd teen Britse meelopers in Afrikanergeledere ingelui.
Die stigting van die Nasionale Party (NP) in 1914 en die mislukte rebellie
van daardie jaar was die begin daarvan.
Tydens die verkiesing van 1924 het die NP onder
leiding van Generaal J B M Hertzog die bewind oorgeneem. In hierdie periode het daar ‘n proses
van geleidelike losmaking van die Britse Ryk plaasgevind, maar die republikeinse
ideaal self was redelik op die agtergrond.
Die politieke verwikkelinge van die dertigerjare, waartydens die NP en
die SAP saamgesmelt het, sowel as die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog in
1939 het die republikeinse ideaal onder Afrikaners egter weer laat herlewe en
in 1942 word ‘n mosie deur Dr D F Malan van die Herenigde Nasionale
Party in die Parlement ter tafel gelê waarin gepleit word vir die
totstandbrenging van ‘n republiek in Suid-Afrika. Hierdie fase van die vryheidstryd is ook
grootliks deur stryd teen Britse meelopers onder leiding van Generaal Smuts
gekenmerk. Die verkiesingsoorwinning van die Nasionale Party
in 1948 het die weg gebaan vir die effektiewe nastrewing van die
republikeinse ideaal, veral onder die leiding van manne soos Adv J G Strydom
en Dr H F Verwoerd. Op 31 Mei 1961
word hierdie ideaal verwesenlik met die totstandkoming van die Republiek van
Suid-Afrika (RSA) buite die Britse Statebond en dit het gelyk asof die Britse
bedreiging vir die Afrikaner en vryheidstrewe uit die weg geruim is. Die teenwoordigheid van groot getalle
swartes in Suid-Afrika het egter aan die Britte die geleentheid gebied om die
aanslag op Afrikanervryheid op ‘n ander wyse voort te sit. Die getalle-oorheersing van die swartes in
Suid-Afrika het reeds vroeg in die bestaan van Suid-Afrika die besef by
Afrikaners laat posvat dat daar gebiedskeiding moet kom sodat die
Afrikanervolk en die swart volkere elkeen hulle eie grondgebied Gedurende hierdie periode het dit duidelik geword
dat die Afrikanervolk besig was om te groei tot een van die sterkste volkere
in die wêreld (ten spyte van sy klein getalle) en dat Afrikaners besig is om
hulle greep op hulle eie land almeer en meer te versterk. Dit het vir sekere magte in die wêreld,
waaronder die Britte, die Amerikaners, die
kommuniste en die voorstanders van ‘n een-wêreld-staat glad nie gepas
nie en hulle het stappe geneem om die Afrikanerregering in Suid-Afrika te
beëindig. Hierdie stappe was eers van
politieke aard (stigting van die Progressiewe Party en die gebruik van die
media om Dr Verwoerd verdag te maak) en later van militêre aard (die
ANC/SAKP-sameswering onder leiding van Nelson Mandela en andere om die
regering met geweld omver te werp).
Toe al hierdie pogings deur die kragtige leierskap van Dr Verwoerd
vernietig is, was daar net een uitweg oor:
Dr Verwoerd moes uit die weg geruim word. Dit het gebeur toe hy op Dr Verwoerd is as leier van die NP en Eerste
Minister van Suid-Afrika opgevolg deur mnr John Vorster, wat ‘n Brits/Amerikaanse meeloper was en dit het
spoedig geblyk dat byna die hele Afrikanerleierskap op politieke, ekonomies,
kulturele en kerklike gebied saam met hom die Afrikaner se vryheidsideaal
vaarwel toegeroep is. Daar is spoedig
begin om die beginsel van volkereskeiding, wat die basis van die behoud van
die Afrikaner se vryheid as volk was, deur kleiner toegewings af te
breek. Vir versiende Afrikaners was
dit duidelik dat swart politieke oorheersing en die gevolglike verlies van
Afrikanervryheid die noodwendige gevolg van hierdie prinsipiële afwykings sou
wees. Dit het die langste periode van
politieke stryd teen Afrikanermeelopers ingelui. ’n Skeuring het in die NP plaasgevind
in dit het uitgeloop op die stigting van die Herstigte Nasionale Party (HNP)
in 1969. As gevolg van die oorweldigende mag van die NP, die
Broederbond, die media en die hele netwerk van Afrikanerorganisasies
op kulturele en kerklike gebiede het die HNP tydens die eerste drie
verkiesings van 1970, 1974 en 1977 baie swak gevaar.
Tydens die verkiesing van 1981 het die HNP egter ‘n deurbraak
gemaak toe hy bykans 16% van die stemme op hom verenig het. Die skrif was aan die muur vir die NP en die
magte wat hom gebruik het om ‘n swart regering in Suid-Afrika
aan die bewind te kry. Die destydse
redakteur van Die Burger,
mnr Piet Cillie, het byvoorbeeld geskryf:
Dit is nog nie rampspoedig nie maar dit is onheilspellend (natuurlik
vir die agenda van diegene wat hy verteenwoordig het). Die taktiek van verdeel-en-heers is in werking
gestel en Dr Andries Treurnicht en ‘n groep ontevrede LV’s
in die NP is onder invloed van meelopers oorreed om ‘n nuwe politieke
party regs van die NP te stig. Die
Konserwatiewe Party (KP) het so in 1982 tot stand gekom. Die KP het dadelik, vanweë die redelike aansien
van Dr Treurnicht, meer steun as die HNP begin trek. Dit het effektief die doodsklok vir Afrikanervryheid
gelui want die KP-leiers was reeds, vanweë die feit dat hulle vir 13
jaar na die stigting van die HNP nog in die NP gebly het, prinsipieël
gekom-promitteer en hulle was magteloos om enige doeltreffende, beginsel-gebaseerde
weerstand teen die oorgaweproses van die NP te bied. Die HNP het grootliks by die kiesers in ‘n
onguns verval en kon dus nie meer optree as ‘n instrument om die
vernietiging van Afrikanervryheid te stuit nie. Dit het dan noodwendig uitgeloop op die totale
kapitulasie van die NP in 1990 en die ANC-bewindsoorname in 1994. Die Afrikanervolk het sy vryheid verloor en
het die onderdane van ‘n swart regering geword. Dit was ‘n waterskeidingsgebeurtenis
en die begin van ‘n nuwe fase in ons stryd teen vreemde heerskappy,
naamlik dié teen swart oorheersing.
In die volgende afdeling sal hierdie fase bespreek word. DIE
KONTEMPORÊRE FASE VAN DIE VRYHEIDSTRYD
Die eerste vyf jaar na 1994 was gekenmerk deur
totale verslaentheid onder Afrikaners en namate die besef van die praktiese
gevolge van hulle verlies aan politieke mag ingetree het, het die
verslaentheid, moedeloosheid en gebrek aan selfvertroue toegeneen. Baie het hulle hoop daarop geplaas dat die
NP en die Vryheidsfront binne die parlementêre raamwerk vir die Afrikaner
iets kon beding. Hierdie hoop is egter
verydel met die verkiesingsuitslae van 1999 en finaal gekelder in 2004 toe
beide hierdie partye tot onbenullighede gereduseer is. In die periode na 1994 tot en met sy dood
in Augustus 2000 was mnr Jaap Marais, leier van die HNP, omtrent die enigste
Afrikanerleier wat in staat was om aan Afrikaners duidelike leiding en hoop
vir die toekoms te gee omdat hy onwrikbaar bly glo het in die Bybelgebaseerde
beginsels van Afrikanernasionalisme en vas oortuig was dat die ANC-bedeling
van korte duur was en noodwendig op een of ander stadium in duie moes stort. Die jaar 1999 het egter ‘n nuwe fase van die
kontemporêre stryd ingelui. Die
politieke neerlaag van die NP by die stembus het veroorsaak dat hy sy
geloofwaardigheid en invloed onder Afrikaners verloor het en nie net hy
alleen nie, maar ook die ander Afrikanerorganisasies op kulturele en kerklike
gebiede wat die NP ondersteun het.
Daardeur is die invloed wat Afrikanermeelopers op Afrikaners se
politieke denke en handelinge gehad het grootliks geneutraliseer en
Afrikaners het meer selfstandig oor hulle politieke toekoms begin dink. Die tweede gebeurtenis van die jaar 1999, wat
‘n rol gespeel het om Afrikanerdenke in ‘n ander rigting te
stuur, was die honderdjarige herdenking van die Tweede Vryheidsoorlog wat in
Oktober 1999 ‘n aanvang geneem en tot Mei 2002 geduur het. Dit het ‘n oplewing van
Afrikanernasionalisme, van Afrikaneridentiteitsbewussyn en van die
vryheidsideaal onder Afrikaners teweeggebring. ‘n Hele
aantal bewegings wat in ‘n mindere of meerdere mate die
vryheidsentiment gedra het, het in dié tyd tot stand gekom. Onder hulle is die Sameroepersinisiatief,
die Afrikaneralliansie en die Pro-Afrikaanse Aksiegroep (PRAAG). Intussen het bestaande bewegings soos die
HNP, die Verkenners en Radio Pretoria ook voortgegaan om die vryheidsgedagte
te verkondig. Nie een van die
bewegings het egter die vryheidsideaal as hulle uitsluitlike doelstelling
nie. Hulle is almal in ‘n
mindere of meerdere mate by protes- en versetaksies op die terreine van
taalverontregting, onderwys, regstellende aksie, plaasmoorde, misdaadbekamping, naamsveranderinge, ens.,
betrokke. Die genoemde bewegings het verskillende strategieë
om hulle doelstellings te bereik. Die
HNP glo dat die ANC-bedeling op die rand van ineenstorting staan en dat dit
die geleentheid aan ons sal bied om ons vryheid te herwin. Deur die mondstuk van die party, Die Afrikaner, gaan hulle voort om
die swakhede van die huidige bedeling aan die kaak te stel en moedig
Afrikaners aan om aan die beproefde beginsels van Afrikanernasionalisme vas
te hou. Die inligting wat in Die Afrikaner verskaf word, is uiters
waardevol en is nêrens in die openbare media verkrygbaar nie. Die HNP verwerp die ANC-regering as
onwettig en neem nie deel aan verkiesings of aan enige regeringstrukture se
werksaamhede nie. Die Sameroepersinisiatief werk op ‘n
verskeidenheid van terreine van die volkslewe en hulle probeer om ‘n
sambreelliggaam te skep waarbinne eenheid tussen die verskillende
nasionaalgesinde Afrikanerorganisasies verkry Die Afrikaneralliansie probeer ook om eenheid
tussen Afrikaners te bewerkstellig ten einde ‘n gesamentlike spreekbuis
vir Afrikaners in hulle onderhandelinge met die ANC te skep. Hulle glo dat ‘n beter bedeling vir
Afrikaners geskep Die Vryheidsfront glo dat hulle in staat is om
Afrikanerbelange op die parlementêre gebied te bevorder. Uit ‘n objektiewe evaluering van die
bogenoemde organisasies se vryheidsaksies moet ‘n mens ongelukkig tot
die gevolgtrekking kom dat, behalwe vir die instandhouding van die
vryheidsideaal, daar sedert 1994 nog geen konkrete vordering op die vryheidspad
gemaak is nie. Die redes daarvoor is
o.a. die volgende: -
Daar is ‘n gebrek aan ‘n duidelike geformuleerde
vryheidsvisie en aan konkrete programme wat gevolg moet word om die verlangde
vryheid te herstel. Die nastrewing van
die vryheidsideaal is meestal maar slegs een punt op ‘n agenda wat
somtyds uit ‘n groot aantal items bestaan en aangesien skaars menslike
en finansiële hulpbronne tussen hierdie items verdeel moet word, kan daar nie
ten volle op die vryheidsideaal gefokus word nie. Ander meer
onmiddellike doelwitte soos taalverontregting en verandering van plekname kry
eerste aandag. -
Daar word nie met die vryheidstryd deurgedring tot op voetsoolvlak
nie. Die meeste van die bestaande
bewegings fokus op die skepping van nuwe organisatoriese strukture en die
instandhouding van bestaandes. Baie
tyd word aan uitgerekte vergaderings bestee en groot
somme geld word aangewend vir die instandhouding van administratiewe
kantore. Gewone Afrikaners word baie
selde by die stryd betrek. Baie van die organisasies laat ‘n mens onwillekeurig dink
aan ‘n leër met baie generaals en ander hoë offisiere wat planne beraam
vir ‘n oorlog maar sonder dienodige voetsoldate om hulle planne uit te
voer. -
Daar vind bykans geen direkte kontak met die vreemde oorheerser plaas
nie. Die aksies wat geneem word,
bestaan hoofsaaklik uit besluite op vergaderings wat somtyds in die vorm van persverklarings aan
die koerante uitgereik word, of die werf van handtekeninge op ‘n
petisie of uit protesoptogte wat ongelukkig net deur klein getalle Afrikaners
ondersteun word. Al hierdie aksies -
Dit wil voorkom asof baie Afrikanerorganisasies en –individue
nie besef dat die nuwe stel omstandighede wat na
1994 ingetree het, nuwe strategieë verg nie.
Voor 1994 was die stryd van nasionaalgesinde Afrikaners gerig teen
‘n Afrikanerregering wat die vryheidsideaal die rug toegekeer het en
besig was om die mag aan ‘n swart regering te
oorhandig. Die hoofoogmerk van die
voor-1994 stryd was om die NP-regering by die
stembus uit die kussings te lig. Dit
was teoreties wel moontlik omdat die Volksraad slegs deur blankes verkies was
en dit dus moontlik was om ‘n
Afrikanerregering daar te stel wat Afrikanervryheid sou beskerm. Binne die nuwe politieke bedeling maak
enige politieke stryd teen die huidige regering geen sin meer nie, want dis
struktureel onmoontlik om deur middel van die stembus ‘n
Afrikanerregering aan die bewind te kry.
Dit lyk egter asof die meeste Afrikaners nog in ‘n strydmodus is
wat sy tersaaklikheid verloor het. VOORGESTELDE
STRATEGIEË
Teen die agtergrond van die historiese verloop van
ons vryheidstryd en die ervaring in die huidige fase daarvan soos hierbo
geskets, is die BVI van mening dat ons vryheidstrategie uit die volgende
elemente moet bestaan: ·
DIE HERLEWING VAN DIE
VRYHEIDSIDEAAL ONDER AFRIKANERS TOT OP VOETSOOLVLAK Vryheid is die Godgegewe reg van elke volk op
aarde wat gewillig is om die offers daarvoor te bring. Daardie reg moet egter deur ‘n volk
uitgeoefen word deurdat hy die wil openbaar om vry te word. Indien die meerderheid lede van ‘n
volk of ten minste ‘n betekenisvolle deel daarvan op ‘n konkrete
wyse hulle wil uitspreek om vry te wees van vreemde oorheersing en hulleself
te regeer, Die groot probleem by die Afrikanervolk is dat die
vryheidsideaal as gevolg van die dekadeslange proses van negatiewe
kondisionering grootliks in die harte van ons volksgenote verflou het. Individuele Afrikaners sal gekonfronteer
moet word met die keuse tussen nimmereindigende verknegtheid onder vreemde
heerskappy of die voorreg om weer deel van ‘n vrye volk te wees. Alvorens enige Afrikaner in sy individuele
hoedanigheid by ons vryheidstryd betrokke Op hierdie vlak lê die grootste taak van
Afrikanerorganisasies en individue wat reeds die vryheidsideaal hulle eie gemaak
het. Hierdie aanvangsfase van die vryheidstryd sal ‘n sielkundige oorlog
wees. Die strategiese doelwit is om
mede-Afrikaners se harte en denke vir die vryheidsideaal te wen. Dit is dus ‘n stryd tussen idees en
ideologieë en in so’n stryd is elke individuele gesprek ter bevordering
van jou idee ‘n konkrete oorlogsdaad.
Met elke Afrikaner wat vir die vryheidsidee gewen word, gee ons
‘n tree vorentoe en dring ons in vryandsgebied in. Garibaldi het met 1 000 man in Sicilië
begin. Toe hy in Italië land, het die
getalle gegroei tot 3 000 en enkele dae later het 10 000 saam met hom deur
die strate van Napels marsjeer. Kort
daarna was Italië van Franse en Oostenrykse heerskappy bevry. Netso Ons moet geen geleentheid laat verbygaan om met
‘n familielid, vriend of kennis oor die vryheidsideaal te praat
nie. Die grootskaalse negatiwiteit
onder Afrikaners teenoor die huidige bedeling skep elke dag duisende
geleenthede vir sodanige gesprekke.
Indien ‘n persoon oor iets kla, sê vir hom/haar dat daar
‘n positiewe alternatief is en verduidelik die vryheidsopsie. Mense Die elektroniese media moet as kragtige wapens in
ons hande beskou word. Baie Afrikaners
het toegang tot die internet en daar is min wat nie oor selfone beskik
nie. Dit bied aan ons die geleentheid
om bykans die ganse Afrikanervolk met die vryheidsboodskap te bereik, en wel
teen ‘n fraksie van die koste en tyd verbonde aan die gebruik van die
konvensionele media. ‘n Enkele SMS-boodskap Dit is die BVI se oortuiging dat alle
Afrikanerorganisasies en –individue die vryheidstryd die hoofpunt op
hulle agendas moet maak en die meeste hulpbronne daaraan toewys. Binne die huidige bedeling is daar geen
toekoms vir ons as Afrikaners nie en ons sal net ons tyd verkwis op aksies
wat daarop gerig is om die ANC-regering sover te kry om dinge vir Afrikaners
meer aanvaarbaar te maak. Die heel
beste bedeling wat deur die
ANC-heersers vir Afrikaners geskep ·
SELFSTANDIGE FUNKSIONERING OP PLAASLIKE VLAK Verantwoordelikheid moet afgewentel word na die
plaaslike vlak. Afrikaners in
plaaslike gemeenskappe moet selfstandig funksioneer in die bevordering van
die vryheidstrewe. Hulle moenie nodig
hê om te wag op besluite van ‘n hoër liggaam of op instruksies van
‘n hoofkantoor nie. Dit bring slegs vertraging mee. Organisatoriese strukture moet tot die
minimum beperk word. Dit skep net
ruimte vir onderlinge twiste en vir insypeling en interne verlamming van die beweging deur agente van die vyand. Veral sambreelorganisasies moet vermy
word. Afrikaners op plaaslike vlak
moenie bang wees dat hulle verdeeldheid sal veroorsaak of op ander
organisasies se terreine sal beweeg indien hulle met hulle eie,
selfstandige vryheidsaksies in hulle gemeenskappe begin nie. Daar ·
DIE VRYHEIDSTRYD MOET
GERIG WEES OP DIE VEROWERING VAN SPESIFIEKE STRATEGIESE TEIKENS EN DAAR MOET
SIGBARE SUKSESSE WEES Ons vryheidstryd In die geskiedenis van volkere was daar baie volke
wat deur vreemde heersers onderwerp is.
Ten einde te verhoed dat sodanige oorwonne volke weer hulle vryheid herwin, is verskillende programme deur die oorwinnaars in
werking gestel. Die afdwing van die
oorwinnaar se taal en kultuur en die fisiese uitwissing van die bestaande
heersersklas is voorbeelde daarvan. Na
die ANC-oorname in Suid-Afrika is verskeie van hierdie programme ook in
werking gestel en Afrikaners is reeds suksesvol uit baie van hulle
strategiese vestings verdryf. Die proses moet nou omgekeer word. Ons moet egter nie probeer om die ANC op die hele gevegsfront aan te pak nie en probeer om
landswye bewegings te loods en ambisieuse projekte aan te pak nie. Ons beskik nie op die oomblik oor die
menslike en finansiële hulpbronne daarvoor nie. Dit sal beter wees as ons op spesifieke
teikens konsentreer, al ons kragte daar monster en daardie vestings suksesvol
beset of verower. Die verdrywing van Afrikaners van hulle erfgrond
het nou opgeskuif tot in die hoogste posisie op die ANC-agenda. Ons ·
DIE STRYD MOET OP ‘ In die vorige afdeling is daarop gewys dat die
1994-oorgawe aan die ANC ‘n hele nuwe stel omstandighede geskep het, en
dit verg ingrypende aanpassings aan ons vryheidstrategie. Voor 1994 was ons stryd hoofsaaklik
negatief van aard en daarop gerig om die NP af te breek, wat nie ‘n
onvanpaste benadering vir daardie fase van die stryd was nie. Dit is egter nie goed vir die menslike gees
om onbepaald in ‘n negatiewe georiënteerdheid te wees nie en dit is
moeilik om mense se steun vir ‘n negatiewe saak te wen. In 1994 is die NP en sy hele korps van
handlangers op kulturele en kerklike gebiede uit die posisie van politieke
mag verwyder en dit het aan ons die geleentheid gebied om ons vryheidstryd op
‘n positiewe, skeppende en toekomsgerigte wyse te begin voer, soos wat
ons voorouers gedoen het. Ons Ons moet vir onsself ‘n nuwe
toekomsvisie formuleer, ‘n duidelike denkbeeld van waarheen ons wil
gaan. Ons moet ons geestesoë rig op
die verre horisonne en die hoë bergspitse. Ons moet vir onsself ‘n duidelike
doelwit formuleer en daarmee na die volk toe gaan om hulle te begeester en te
besiel om betrokke te raak by die verwesenliking daarvan. Dit moet iets wees
wat hulle verbeelding sal aangryp en waarmee hulle sal wil hardloop soos
‘n naelloper met ‘n aflosstokkie.
Ons moet weer koers en rigting kry in ons volkslewe. In kort:
Ons moet ‘n nuwe toekoms
skep. Die vernaamste elemente
daarvan moet die volgende wees: ·
‘n Nuwe
verbondenheid aan God Die Woord van God moet die grondslag van ons
volkslewe vorm en ons moet ons lot volkome in die hand van God plaas, soos
die Voortrekkers by Bloedrivier gedoen het. ·
‘n Nuwe vryheid
van gees Ons is die geestelike slawe van ander mense
omdat die feite en beginsels waarop ons lewens gebaseer is van vreemdes, wat
ons in ewigdurende knegskap wil hou, afkomstig is. Ons denke moet gerig word deur die Woord
van God, die beginsels van Afrikanernasionalisme en die feite van ons eie
geskiedenis. ·
‘n Nuwe
Afrikanernasionalisme Die beginsels van Afrikanernasionalisme, soos
wat dit oor die eeue heen vasgelê is, moet herontdek, bevorder en uitgelewe
word. ·
‘n Nuwe
identiteitsbewussyn Ons moet tot ‘n ontdekking kom van ons
ware identiteit soos wat dit histories ontwikkel het. Dit sal ongekende kragte in ons volkslewe
vrystel en sal die inspirasie wees van ‘n nuwe
volkstrots. ·
‘n Nuwe
idealisme Ons volk moet besiel word met die ideaal van
vryheid in ‘n eie vaderland, dieselfde ideaal wat ons voorvaders
gemotiveer het tot dade wat die wêreld verwonderd laat staan het. ·
‘n Nuwe
denkpatroon Ons moet leer om op ‘n positiewe en
skeppende wyse te dink oor die werklikhede om
ons en oor
die toekoms. Ons denke moet op die Afrikaner gerig wees en nie op Suid-Afrika nie. Die doelstellings van die “Nuwe
Suid-Afrika” en die ideale en belange van die Afrikanervolk is geheel
en al onversoenbaar met mekaar. Dit ·
‘n Nuwe openbare
debat Wanneer die volk gelei word om die nuwe
toekomsvisie te begin bedink, sal die sake waaroor daaroor in die openbaar
gedebatteer word radikaal verander.
Daar sal nie meer in die koerante geskryf word en getwis word oor die
negatiewe dinge soos omgekeerde rassekriminasie in sport, die dalende waarde
van die rand of oor die vigskwessie nie; nee, die woordestryd sal gaan oor
die elemente van die Afrikaner se nuwe toekomsvisie. ·
‘n Nuwe
kennisbasis en volksmedia Die vloei van inligting, kennis en invloed
vanuit die vyandiggesinde Engelstalige wêreld moet afgesny word en dit moet
plek maak vir inligting, kennis en invloed uit ons eie geledere en gebaseer
op die geskrifte en nalatenskap van ons eie skrywers, digters, denkers en
leiers. ·
‘n Nuwe eenheid ‘n Nuwe eenheid
onder Afrikaners is nodig. Dit moet
gebaseer wees op gemeenskaplike beginsels en ideale.
Diegene wat die pad van Afrikanernasionalisme verlaat het, moet hulle dwaling
erken. Die ander moet hulle weerhou
van verwyte. Eenheid van strewe, gees
en denke, eerder as strukturele eenheid, moet nagestreef word. ·
‘n Nuwe
offervaardigheid Ons moet onsself losmaak van materialisme,
gemaksug en ander vorms van eiebelang en bereid word om offers te bring vir
ons ideale. Vryheid is die Godgegewe reg slegs van volke en individue wat bereid
is om die offers daarvoor te bring. ·
‘n Nuwe
samelewingsorde Die orde, verhoudings en sedereëls in ons
samelewing is versteur deur die navolging van humanistiese en
satanies-geïnspireerde samelewingsreëls.
Dit moet plek maak vir die Bybelse lewensreëls. ·
‘n Nuwe vrymoedigheid Ons moet enige skuldgevoel dat ons as volk
ander mense verontreg het van ons afskud en die wêreld in die oë kyk met die
vaste oortuiging dat ons saak reg is.
Die ware feite van ons geskiedenis sal hierdie oortuiging uitdra. ·
‘n Nuwe
Afrikanerleierskap In die proses van die
nastrewing van ons strategiese doelwitte sal leiers outomaties na vore
gestoot word. Die begeerte wat
in ons harte lewe, is dat hulle ware dienaars van die volk sal wees in
dieselfde gees wat Jesus in gedagte gehad het toe Hy gesê het: Die een onder julle wat ‘n leier wil
wees, moet die ander se dienaar wees. ·
‘n Nuwe land vir
ons en ons kinders Ons siening is: Dié
land is óns land. Die gedeelte van
die huidige Suid-Afrika wat histories Afrikanergrond is en op ‘n
bedrieglike wyse van ons weggeneem is, moet weer opgeëis word. Die offers wat deur voorgeslagte gebring is
om vir ons ‘n eie land as erfenis na te laat, lê die onontwykbare plig
op ons om hierdie land weer op te eis as Afrikanerland. Ons het nie nodig om een enkele vierkante
meter daarvan af te staan nie. Die
nuwe Afrikanerland se grense mag egter heelwat wyer strek as die historiese
Afrikanergrond. Die verwagte
verbrokkeling en ineenstorting van die Suider-Afrikaanse samelewing en die
moontlike gevolge van die vigsepidemie ·
‘n Nuwe
Afrikanerregering ‘n Nuwe
Afrikanerregering sal die logiese einddoel van ons toekomsvisie wees. Daaruit sal noodwendig voortvloei: -
‘n Nuwe politieke orde -
‘n Nuwe ekonomiese orde -
‘n Nuwe geldstelsel -
‘n Nuwe opvoedingstelsel, ens. Die saak van die herwinning van ons vryheid
moet op ‘n konstruktiewe wyse benader word. Ons moenie terugkyk nie en ook nie vir ons
laat betrek by onnodige konflikte waardeur ons kragte en hulpbronne verspil Alhoewel dit nie altyd moontlik sal wees om
konfrontasie te vermy nie, moet ons primêre fokus nie op ons vyand wees nie
maar op ons einddoel, naamlik ‘n vrye Afrikanervolk. Indien ons so’n strategie volg, sal
dit ons vyande in totale verwarring laat. Hulle kon dit regkry om ons in te
maneuvreer in ‘n posisie waar verdediging en verset ons enigste
strategie geword het. Hulle het ons
stelselmatig uit een strategiese vesting na die ander verdryf en hulle glo
dat ons einde net ‘n kwessie van tyd is. Indien ons in die midde van hierdie stryd
ons strategie verander vanaf ‘n negatiewe versetstrategie na ‘n
positiewe einddoelgerigte strategie, sal hulle net so verward wees as die
aasvoëls wanneer die arend reg in die son in vlieg. Nie alleen sal dit ons vyande in verwarring
laat nie, maar sal dit Afrikaners saamsnoer en bemoedig in die wete dat ons
nou op pad na ‘n vaste bestemming is en nie meer doelloos in die rondte
maal nie. ·
OPSOMMEND Die basiese elemente van die voorstelle hierbo is
ontleen aan die militêre strategieë wat die Boeremagte tydens die Tweede
Vryheidsoorlog toegepas het en waardeur die Britte effektief geneutraliseer
is, sodanig dat hulle die oorlog teen die manne laat vaar het en dit verder
teen die vroue en kinders voortgesit het.
Wat is hierdie elemente? ·
Toe die Britse magte gedurende Mei en Junie 1900 die Vrystaatse en
Transvaalse hoofstede beset het, wou sommige Tranvaalse Generaals, waaronder Botha,
Burger en Smuts die oorlog staak. Die
Vrystaters, onder leiding van President Steyn en Generaal De Wet, aangevuur
deur ‘n onuitblusbare vryheidsdrang en die wil om
nie die onafhanklikheid van hulle republiek prys te gee nie, het hierdie
voorstelle met minagting verwerp en die oorlog het voortgegaan. Dit was ‘n belangrike keerpunt in die
oorlog. Indien hulle op daardie
stadium sou oorgegee het, sou die Afrikanervolk in skande gesterf het. Die oorlog is egter voortgesit en daaruit
het voortgevloei ‘n heldedom soos wat geen volk op aarde het nie. Dit het ook die grondslag gelê vir die
herwinning van ons vryheid sestig jaar later. ·
Hulle het die guerilla-oorlogvoeringstegniek begin
toepas. Tydens hierdie fase van die
oorlog is daar weggedoen met die groot lomp
ossewakommando’s en daar is gekonsentreer op kleiner, beweeglike perdekommando’s. Elkeen het selfstandig op sy eie geopereer
en was vir sy eie militêre hulpbronne verantwoordelik. Dit het die nodigheid van lomp
bevelstrukture en allerhande logistieke probleme dadelik uitgeskakel. Verder is daardeur verhoed dat groot getalle burgers op een slag in die hande van die
vyand val, soos by Paardekraal en die Brandwagkom gebeur het. By geleenthede het kleiner kommando’s
‘n eenheid geopereer wanneer dit nodig geag was om die vyand ‘n
gevoelige slag toe te dien. Dit is
belangrik om raak te sien dat die Boere in hulle
denke en optrede aanpasbaar genoeg was om ‘n strategieverandering te
maak toe veranderde omstandighede dit genoodsaak het. ·
Daar is op spesifieke strategiese teikens gekonsentreer. Dit was gewoonlik daarop gemik om die vyand se voorsieningslinies af te sny of te verhoed
dat vyandelike magte konsolideer. Daar
was aktiewe kontak met die vyand en ‘n studie van die oorlog het getoon
dat die meeste militêre kontakte tussen die Boere en die Britte deur die
Boeremagte geïnisieër is. Harold
Spender skryf in die boek General
Botha soos volg oor hierdie periode:
“Never, indeed, did the Boer name stand higher for pure military
achievement than during these last months of the war. As the months of the South African summer
wore away, their scattered forces became more and more daring. The valour of their commandos was never
higher, and the striking power of their forces never greater.” ·
Na die val van Bloemfontein en Pretoria was beide Generaals De Wet en
De la Rey van mening dat een of twee suksesvolle veldslae sal help om die
moedelose Boere weer by die oorlog betrek te kry. By Sannaspos en Silkaatsnek het hulle baie
goed daarin geslaag. Toe dit teen
Februarie 1902 begin duidelik word dat daar moontlik vredesamesprekings Aan die begin van hierdie
geskrif is daar gesê dat ons voorouers getrek, geveg en gestem het om hulle
vryheid te verwerf. Die vraag na die
huidige toepaslikheid van hierdie metodes ·
Dit lyk nie asof trek ‘n opsie is om vryheid te verkry
nie. Baie Afrikaners het dit gekies as
‘n opsie om te ontkom aan die teisterings van die Nuwe Suid-Afrika maar
dit sal nie tot vryheid van die hele volk lei nie. ·
Daar is ‘n vierde opsie oor en dié opsie kan verduidelik word
aan die hand van die gebeure in die voormalige Sowjet-Unie, Oos-Europa en die
Balkanstate gedurende die laat tagtigerjare van die vorige eeu. Ongeveer vyftien volkere in hierdie gebiede
het vrye, onafhanklike state gevorm sonder dat daar getrek, gestem of
noemenswaardig geveg is. Vreemde,
kommunisties-geïnspireerde regerings het eenvoudig net in duie gestort omdat
daardie volkere nie langer bereid was om hulle aan
heerskappy te onderwerp nie en hulle het hulle geloofwaardig-heid en
legitimiteit eenvoudig verloor. Prof.
Michael Lind, internasionale gesagheb-bende, skryf in die blad Foreign Relations van Junie 1994 soos
volg: “The wave of disintegrative nationalisms that ripped apart the
former Dr Jan du Plessis, bekende
politieke konsultant, skryf in sy Management
Briefing van 20 Januarie 2003 soos volg: “The next couple of
years could witness an ANC government in constant crisis. The discrepancy between failing government
capabilities and increasing social demands as a result of HIV/AIDs will
continue to increase beyond the scope and capability of government. There is a real danger that the ANC government
could run aground like a ship that is no more in a position to negotiate the
storm and just steers off course and wrecks on the rocks – it ceases to
exist as an ocean going vessel and becomes an interesting shipwreck to
passers-by on the beach.” En verder: “As the process deepens, government
is unlikely to come to the rescue of society, for the political process and
government itself will not only be affected, but
could become paralysed to a very large extent. What is now emerging on the political level
is a phenomenon a former Secretary General of the UN, Boutros Boutros-Ghali,
warned against in the early 1990’s:
the danger of the ‘failed state.’ This is a state where government still reflects
the trappings (sierade) of power, but ceases to exist as a functional
entity.” ·
Beteken dit dat ons as Afrikaners maar net ·
Bogenoemde scenario is beslis ‘n realistiese, haalbare
een. Of dit wel sal realiseer, hang af van u, die leser van hierdie geskrif. ‘n Volk
verwerf vryheid wanneer hy besluit om vry te wees. So’n besluit kom egter net tot stand
as ‘n wesenlike getal individue binne die volk daardie besluit neem en
ook aksie neem om dit uitgevoer te kry.
Indien u, dus hierdie geskrif klaar gelees het en u sak maar net
verder terug in u leunstoel sal die Afrikanervolk ‘n verslaafde volk bly en u sal medepligtig wees aan die uitlewering van u
eie kinders en u volk se kinders aan ewigdurende slawerny. Die BVI glo egter dat
slegs ‘n minderheid Afrikaners so ‘n gesindheid sal openbaar en
daarom wil ons u uitnooi om deel te word van ons vryheidstryd en u eie,
unieke bydrae daartoe te lewer. Indien
u meer besonderhede oor die aktiwiteite van die BVI verlang, kan u ons kontak
by die nommers op die laaste bladsy van hierdie pamflet. DIE
BVI SE BYDRAE TOT DIE VRYHEIDSTRYD
¨
ALGEMEEN
Die Boere-Afrikaner Vryheidsinisiatief (BVI) is
formeel in die lewe geroep tydens ‘n Krugerdagherdenking wat op
Saterdag 12 Oktober 2002 op die plaas Matjiesfontein naby Calvinia gehou
is. Die BVI het sy ontstaan te danke
aan die honderdjarige herdenking van die Tweede Vryheidsoorlog van die
Boere-republieke teen Brittanje en het direk voortgevloei uit die aktiwiteite
van die Swartland Boere-oorlog Herdenkingskomitee. Vir die stigters van die BVI was dit
duidelik dat die offers wat in ons volk se geskiedenis vir die vryheidsideaal
gebring is, tesame met die huidige voortbestaanskrisis van die Afrikanervolk,
die herwinning van ons vryheid ‘n dwingende noodsaaklikheid maak en dat
die stryd daarvoor sonder enige verdere versuim hervat moet word. In die vormgewing van die beweging is
ryklik geput uit die geskiedenis van ons volk se vryheidstryd en daar is
rekening gehou met die ware aard en wese van die Afrikanervolk. ¨ DOEL
Die doel van die BVI is om hom te beywer vir die
herlewing van die vryheidsideaal in die harte van Afrikaners. Die vryheidstryd sal slegs hervat ¨ HOOFKENMERKE EN FUNKSIONERING
·
Die BVI is ‘n vrye,
spontane assosiasie van alle Afrikaners wat die vryheidsideaal nastreef
en elke persoon wat die Boere-Afrikaner Vryheidsbelofte onderteken is
outomaties deel daarvan. Dit opereer
in die ware gees van die Kaapse rebelle, wat spontaan en vrywillig by die
Boeremagte aangesluit omdat hulle hulleself met die Boere-vryheidsideaal
vereenselwig het. ·
Die BVI is nie ‘n
politieke party nie en beoog ook nie om een te word nie. Dit het geen formele verbintenis met enige
bestaande politieke, kulturele of kerklike organisasie nie, maar sal goeie
verhoudings nastreef met enige organisasie wat die vryheidsideaal bevorder in
dieselfde gees en styl as dié van die BVI.
Die BVI gaan nie betrokke raak by die politieke strydvoering van die
dag nie, omdat hy die huidige regeringsbestel as van verbygaande aard
beskou. Dit streef ‘n
langtermyn, blywende staatkundige bestel vir Afrikaners na. ·
Die BVI wil sy doelstellings nastreef langs vreedsame en politieke weg, gebaseer
op die reg van volke om vry te wees. Dit beoog nie enige gewelddadige of
ondergrondse aksies nie en het geen geheime agenda of verbintenisse met
geheime organisasies nie. ¨
STRATEGIEË ·
Die langtermyn
strategiese doelwitte van die BVI
is hoofsaaklik gebou op die strategieë wat die Transvalers na
1877 gevolg het om hulle vryheid te herwin.
Dit bestaan uit die volgende elemente: ·
Om ‘n toegewyde kerngroep van Boere-Afrikaners, wat die
vryheidsideaal hulle eie maak, saam te snoer in ‘n hegte, kragtige
eenheid. Met die oog hierop het die
BVI die Projek Vyf Vlamme vir Vryheid in
die lewe geroep. Dit behels naamlik
dat elke persoon wat die vryheidsideaal in sy hart omhels, probeer om nog vyf persone te kry om
dieselfde te doen. ·
·
Die BVI bied aan Boere-Afrikaners die
geleentheid om binne ‘n geordende struktuur ‘n positiewe en
skeppende bydrae tot die herlewing van ons volk se vryheidsideaal en die
uiteindelike totstandkoming van ‘n nuwe, vrye Afrikanerrepubliek te
lewer. ¨ DIE BVI SE BYDRAE TOT DIE
GRONDSTRYD
Die
BVI het besluit om die grondstryd ‘n saak van hoë prioriteit te maak,
om die redes soos hierbo aangegee.
Daar word beplan om ‘n grondberaad vir Wes-Kaapse Afrikaners DV
op Saterdag 5 Maart 2005 te ·
Grondhervorming
in Suid-Afrika word nie toegepas vir die redes wat daarvoor aangegee word
nie. Die werklike doel daarvan is om die Afrikaner uiteindelik van sy erfgrond te beroof. ·
Die aanslag op
ons grond ·
Die ANC sal
deur valse versekeringe probeer om Afrikaners te
beweeg om vrywillig van hulle grond afstand te doen. ·
Die ANC sal van
meelopers uit Afrikanergeledere gebruik maak om
hulle doelstellings te bereik. Die
georganiseerde landbou, die media en die kerke sal hulle vernaamste
handlangers wees. ·
Op die
langtermyn sal Afrikaners slegs die grondaanslag effektief ·
Afrikanergrondeienaars
moet by ‘n punt kom dat hulle hulleself, by wyse van ‘n referendum
of andersinds, duidelik uitspreek teen enige vorm van grondhervorming. ·
Die grondstryd
bied aan gewone Afrikaners die geleentheid om op
‘n konkrete, positiewe en toekomsgerigte wyse by ons vryheidstryd
betrokke te raak. Dagbestuur
van die BVI 11 FEBRUARIE 2005
PIKETBERG |
